Download Freewww.bigtheme.net/joomla Joomla Templates Responsive
  • Dlaczego zabawa?

Doświadczenia sensoryczno-motoryczne stanowią bazę rozwojową każdego dziecka. Nie wszystkim dzieciom od narodzin gwarantowany jest pomyślny i harmonijny rozwój. Jedne z nich już na starcie otrzymują wszelkie niezbędne narzędzia postrzegania, rozumienia i eksplorowania otaczającego nas świata. Inne niestety nie. Potrzebna jest im wówczas pomocna dłoń, przewodnik który wskaże i pomoże zrozumieć najbliższe otoczenie. Takim przewodnikiem (oprócz terapeuty), a nawet najlepszym przewodnikiem staje się rodzic. Wspomaganie rozwoju dziecka to nie tylko wszelkiego rodzaju terapie czy rehabilitacja to przede wszystkim zabawa, bo to ona jest najbardziej naturalną oraz najprzyjemniejszą formą aktywności i uczenia się dziecka. Na całym świecie dzieci poświęcają dużo czasu zabawie. Nie bez powodu. Jest ona źródłem wielu umiejętności. Dzięki niej dziecko rozwija wyobraźnię, uczy się rozwiązywać problemy i współdziałać z dorosłymi oraz rówieśnikami.

[…] Zabawa jest czymś uniwersalnym i przynależnym zdrowiu. Bawienie się służy zdrowiu – gdyż sprzyja rozwojowi sił i władz umysłu. Bawienie się skłania dzieci do nawiązywania relacji grupowych i kontaktów. Bawienie się może być dostępną każdemu dziecku formą komunikowania się z innymi […]”

Donald Woods Winnicott 1995

Ponadto zabawa z rodzicem jest bardzo ważnym elementem w rozwoju dziecka. Stanowi bazę jego zaufania do rodzica, wpływa pozytywnie na samoocenę, poczucie, że jest kochane, potrzebne i ważne. Dziecko jest bardziej stabilne emocjonalnie, ma potrzebę doświadczania (nie boi się), stymulując w ten sposób właściwy rozwój integracji zmysłowej.

  • Integracja sensoryczna w domu

Terapia integracji sensorycznej nie ogranicza się tylko do ćwiczeń na sali terapeutycznej. Pełna forma terapii obejmuje działania w przedszkolu, szkole, domu – w środowisku gdzie najczęściej przebywa dziecko. Ograniczenie do godzinnej sesji na sali terapeutycznej jest zubożeniem i wydłużeniem procesu terapeutycznego. Terapia może być wzmacniana np. w domu poprzez proste działania rodziców czy opiekunów. Zabawy wspomagające rozwój sensoryczno – motoryczny są proste i możliwe do przeprowadzenia w niemal każdych warunkach. Do takich zabaw nie trzeba posiadać specjalistycznych pomocy. Liczy się pomysł!

Wspomagając rozwój sensoryczno – motoryczny dziecka, warto pamiętać o tym, że:

- zmysły dostarczają informacji o otoczeniu i budują podstawową wiedzę dzieci o sobie, o świecie,

- postrzeganie zmysłowe jest warunkiem rozwoju, rozumienia i uczenia się,

- początkowo dzieci rozumieją otoczenie wyłącznie na podstawie doświadczeń zmysłowych,

- poznawanie dzieje się przez bezpośredni, zmysłowy kontakt z otoczeniem: dotykanie, wąchanie, lizanie, smakowanie itd.

Oto lista pomysłów, które podpowiedzą Rodzicom jak można bawić się w domu z dzieckiem, a zarazem wspomagać jego rozwój:

  • Przykłady zabaw:

„Dotykaczki”

- zgromadź różnorodne faktury np. frotte, futerko, szczoteczka do paznokci, myjki, druciaki kuchenne, welur, zamsz, skóra, drewniany klocek, kolczaste piłeczki, walce itp.,

- pozwól dziecku samodzielnie poznawać kolejne „dotykaczki”, zwracaj uwagę na które z nich reaguje zadowoleniem, a które sprawiają mu dyskomfort,

- masuj ciało, ręce dziecka akceptowanymi przez niego fakturami,

„Zgadywanki dotykowe”

- Rodzic dotyka rąk dziecka (przy zasłoniętych oczach) daną „dotykaczką”, dziecko zgaduje, a następnie zmiana ról,

„Fakturowe ścieżki”

- zgromadź 4-5 niepotrzebne powłoczki od małych poduszek ( tzw. „jaśków”),

- wypełnij powłoczki np. ryżem, grochem, kasztanami, guzikami, rozdrobnionym styropianem,

- spacerujcie razem, początkowo w butach, skarpetkach a na końcu gołymi stopami po ścieżce fakturowej,

„Zapachy”

- zgromadź słoiczki po koncentratach pomidorowych lub pojemniki z jajek niespodzianek,

- do pojemniczków włóż waciki nawilżone np. aromatami do ciast, perfumami, olejkiem lawendowym, wsyp trochę mielonej kawy, dżemu truskawkowego itp.,

- wąchajcie wspólnie zapachy i próbujcie zgadywać jaki to zapach,

„Smaki”

- zgromadź 4 pary pojemniczków, z którym każda jest wypełniona płynem o danym smaku: słodkim (np. sokiem malinowym), kwaśnym ( np. sokiem z cytryny), słonym ( np. posoloną wodą), gorzkim ( np. olejkiem migdałowym używanym do ciasta), małe łyżeczki, wodę do popijania,

- niech dziecko smakuję płyn i próbuje określić jego smak, możecie robić to razem przed lustrem, dodatkowo robiąc śmieszne minki,

„ Dźwiękotki”

- zgromadź pojemniki z jajek niespodzianek,

- nasyp do każdego z nich różne materiały: ziarenka ryżu, fasoli, tic-taki, monety, cukier, piasek, kamyki,

- Rodzic wybiera pojemnik podaje dźwięk dla dziecka, ono następnie szuka tego samego, następuje zamiana ról,

„Garnki, patelnie, słoiki, puszki, butelki”

- muzykowanie na dostępnych w kuchni ( i nie tylko) instrumentach,

- Rodzic może wystukiwać rytm a dziecko powtarza za nim ,

Piłka rehabilitacyjna

- potocz piłkę do dziecka, pozwól, żeby ją odepchnęło do Ciebie,

- posadź dziecko na piłce i przechylaj piłkę na boki, do tyłu, do przodu, bądź w kontakcie wzrokowym z dzieckiem, możesz udawać, że dziecko jest na statku i nadszedł sztorm,

- połóż dziecko na piłce na brzuchu, przetocz je do przodu, zachęcając aby odepchnęło się rękoma,

Tor przeszkód

- zgromadź wałki, duże poduszki, obręcze (np. hula-hop), krzesła, linę, duże klocki i zbuduj tor przeszkód, na którego końcu znajduje się ukryty skarb (np. ulubiona zabawka),

- możesz zademonstrować dziecku jak go pokonać lub niech samo próbuje wymyśleć sekretną drogę do skarbu,

- inną formą zabawy może być dostarczenie dziecku niezbędnych elementów do budowania toru i dziecko samo musi ułożyć drogę do skarbu,

„Dziecko może nauczyć dorosłych trzech rzeczy: cieszyć się bez powodu, być ciągle czymś zajętym i domagać się – ze wszystkich sił – tego, czego pragnie.”

Paulo Coelho

Życzę udanej zabawy!

W ramach naszej fundacji wspieramy przede wszystkim dzieciaki z niepełnosprawnością sprzężoną, z  często towarzyszącymi im chorobami przewlekłymi, z uszkodzonym centralnym układem nerwowym. To dla nich zrodził się pomysł otwarcia placówki, która zapewni  im wieloprofilową rehabilitację i przyczyni się do ich wieloaspektowego rozwoju.

Poprzez niepełnosprawność sprzężoną należy rozumieć występowanie u dziecka niesłyszącego lub słabo słyszącego, niewidomego lub słabo widzącego, z niepełnosprawnością ruchowa z upośledzeniem umysłowym albo z autyzmem co najmniej jeszcze jednej z wymienionych niepełnosprawności.

wolontariusz

Jeżeli odkryłeś ciekawe miejsce, o którym chciałbyś opowiedzieć innym rodzicom, znalazłeś ciekawą zabawkę albo interesującą książkę, która mogłaby zaciekawić dzieciaki, z podobnymi problemami jak Twoje – daj znać. Nowe terapie czy nowinki ze świata medycyny naturalnej? Podziel się wiedzą!

Może pomożesz też komuś innemu…

 

 

Koocham poleca:

 

●   Świetne rowerki:  www.tomcatspecialneeds.co.uk. 

●   Rehabilitacja wzroku we Wrocławiu: www.promykslonca.pl – prowadzący mgr Irena Martynowa.

●   Pieluchomajtki dla starszych dzieci: www.matopat24.pl

●   Plac zabaw dla dzieci niepełnosprawnych: link.

●   Fajne sprzęty rehabilitacyjne : www.smirthwaite.co.uk

●   Rehabilitacja przy użyciu PAJĄKA:

 

Urządzenie rehabilitacyjne PAJĄK to zestaw cięgien elastycznych o różnej sile sprężystości, łączących punkty w przestrzeni z obejmami umieszczonymi w odpowiednich miejscach na ciele pacjenta.

Pozwala ono:

  • ·         wykonywać pełen program ćwiczeń w każdej dowolnej pozycji,
  • ·         wykonywać ćwiczenia od biernych aż po oporowe,
  • ·         ćwiczyć w kontrolowany sposób dowolne grupy mięśniowe,
  • ·         stymulować koordynację ruchową,
  • ·         pionizować pacjenta,
  • ·         stymulować zmysł równowagi,
  • ·         uczyć chodzenia,
  • ·         uczyć szukania swego ciała w przestrzeni,
  • ·         hamować patologiczne i wyzwalać prawidłowe wzorce ruchowe.

Więcej informacji znajdziecie na  http://www.norman.med.pl/index.php/pl/pajak-rehabilitacja#1-1-możliwości-pająka.

 

●   Bezpłatna rehabilitacja dla niemowląt:

baner na strone

 

O nowinkach piszcie na adres:  fundacja@koocham.pl

Do momentu osiągnięcia wieku przedszkolnego życie chorego dziecka toczy się przede wszystkim w domu. Problemy zaczynają się tak naprawdę w momencie, kiedy trzeba zacząć myśleć o edukacji malucha. Postaramy się pomóc Wam przejść przez cały proces przygotowawczy, do momentu rozpoczęcia edukacji przedszkolnej.

Edukacja dziecka niepełnosprawnego

Za dobrze postawioną diagnozę dotyczącą edukacji Twojego chorego dziecka odpowiada poradnia psychologiczno-pedagogiczna, która orzeka o sposobie i formie kształcenia dzieci z różnymi problemami i zaburzeniami rozwojowymi.

Poprzez wczesne diagnozy (wczesne wspomaganie rozwoju) dokonane na poziomie tych instytucji możliwe jest rozpoczęcie pracy z dzieckiem już na bardzo wczesnym etapie jego rozwoju. Indywidualne potrzeby każdego dziecka wiążą się z koniecznością opracowania indywidualnego sposobu nauczania, w celu dostosowania się do jego potrzeb i możliwości.

 

Jakie przedszkole dla niepełnosprawnego dziecka???

Wybór przedszkola dla niepełnosprawnego malucha zależy od stopnia jego niepełnosprawności. Do wyboru mamy przedszkola ogólnodostępne, integracyjne oraz specjalne. Na rynku pojawiają się również pomału przedszkola terapeutyczne, które zapewniają dziecku rehabilitację oraz terapie indywidualne. Niestety tych ostatnich jest jak na razie niewiele, a te, które już funkcjonują są płatne.

Przedszkole ogólnodostępne może, ale nie ma obowiązku zapewnić dziecku z niepełnosprawnością żadnych zajęć specjalistycznych. Przedszkole integracyjne powinno już gwarantować jakieś terapie, w praktyce jednak bywa różnie. Natomiast przedszkole specjalne nastawione jest już na profesjonalną pomoc i opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem. Co prawda nazwa SPECJALNE odstrasza już na samym początku, jest jednak w pełni przygotowane do pracy z dzieckiem wymagającym więcej uwagi, pracy, zaangażowania.

Dokonując wyboru placówki należy wziąć pod uwagę wiele kwestii. Poziom rozwoju intelektualnego, stopień samodzielności dziecka, umiejętność współpracy w grupie, ale i kwestie czysto techniczne – na przykład przystosowanie budynku przedszkola do potrzeb dzieci niepełnosprawnych.

Proszę pamiętać, że za każdym dzieckiem niepełnosprawnym idzie subwencja i każdy rodzic ma prawo domagać się od placówki przedszkolnej, aby w ramach tego dofinansowania zapewnić dziecku odpowiednio dobrane zajęcia.

 

Czy przedszkole integracyjne spełnia tę samą funkcję co terapeutyczne?

Powinno… Wszystko jednak jest uzależnione od poziomu rozwoju malucha.

W przedszkolu integracyjnym przebywają dzieci zarówno zdrowe, jak i niepełnosprawne. Jest ono dostosowane technicznie czy lokalowo do potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami i powinno zorganizować takiemu dziecku dodatkowe zajęcia wspomagające jego rozwój. Pamiętajmy, że na każde dziecko z orzeczeniem placówka dostaje subwencję, a więc środki finansowe, z których powinny być opłacone takie właśnie zajęcia dodatkowe. W praktyce jednak bywa różnie i oprócz pobytu w grupie zdrowych dzieci maluch z jakimiś deficytami nie zawsze korzysta z dodatkowych zajęć wspomagających. Dlatego zawsze trzeba sprawdzić ofertę danego przedszkola ( z reguły liczba zajęć dodatkowych jest mniejsza niż w przedszkolu terapeutycznym).

Przedszkole terapeutyczne jest już placówką wyspecjalizowaną, czyli przebywają w nim tylko maluchy z problemami zdrowotnymi czy rozwojowymi. Dzieci mają w nim zagwarantowane różnego rodzaju zajęcia, które pomagają im się rozwijać. Czyli w tym przypadku pomoc placówki to nie tylko grupa rówieśników, ale i terapie, których maluch potrzebuje.

Wszystko tak naprawdę zależy od właściciela czy dyrektora przedszkola i od tego, w jaki sposób i na jaki cel wydatkuje pieniądze z subwencji oświatowej. Jeśli zdecydujemy się jednak wysłać dziecko do przedszkola integracyjnego prawdopodobnie ilość zajęć wspomagających będzie mniejsza niż w terapeutycznym bowiem część kosztów pochłonie zatrudniony asystent wspomagający dziecko podczas pracy w grupie.

Pamiętajmy jednak o tym, że wybór odpowiedniej placówki uzależniony jest przede wszystkim od poziomu rozwoju dziecka, czyli zarówno fizycznego, jak i intelektualnego. Przedszkole integracyjne nie jest przystosowane do potrzeb dzieci z niepełnosprawnością sprzężoną. Takie maluchy wymagają już stymulacji na różnych płaszczyznach, dlatego lepszym rozwiązaniem będzie przedszkole terapeutyczne/specjalne. Z drugiej zaś strony, dziecko z niewielkim deficytem rozwojowym nie wymaga już całego szeregu terapii dlatego przedszkole integracyjne będzie wystarczające.

Podsumowując, przedszkole terapeutyczne POWINNO być placówką szerzej wspierającą rozwój dziecka niepełnosprawnego, zarówno w sferze ruchowej, intelektualnej, jak i emocjonalnej. Ale dobrze zorganizowana integracja też nie jest złym rozwiązaniem. Myślmy jednak przede wszystkim o dziecku, o jego możliwościach, zdolnościach i umiejętnościach. Poziom rozwoju fizyczno-intelektualnego będzie tutaj najlepszym wyznacznikiem przy dokonywaniu wyboru placówki.

Niepełnosprawność uniemożliwia już od wczesnych lat dziecięcych pełne funkcjonowanie w społeczeństwie. Dzieci z różnymi dysfunkcjami nie mają szansy na dorównywanie swoim rówieśnikom ze względu na szereg barier, zarówno intelektualnych jak i fizycznych. Rehabilitacja bazuje na wnikliwej diagnozie, czyli ocenie realnych braków i rzeczywistych możliwości osoby nie w pełni sprawnej fizycznie czy intelektualnie. Ocenia wszystkie aspekty funkcjonowania bazując na zachowaniach rutynowych, które odzwierciedlają stan faktyczny osoby niepełnosprawnej.

DLA RODZICA/OPIEKUNA

Z punktu widzenia rodzica rehabilitacja to ciężka, żmudna i bardzo kosztowna praca, wyrzeczenia, ból, turnusy rehabilitacyjne, nowe sprzęty, programy, akcesoria. Ciągłe wyjazdy, wizyty u kolejnych lekarzy w poszukiwaniu kolejnego złotego środka, który może tym razem uzdrowi nasze dziecko. Z drugiej jednak strony, jest to cała machina terapeutyczna, która maleńkimi krokami pozwala dostrzec poprawę. A przecież o to w tym wszystkim chodzi – o maleńkie kroki naprzód, które cieszą, jak nic innego na świecie.

 

DLA TERAPEUTY

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka jest formą pomocy dzieciom i ich rodzinom obejmującą holistyczne, kompleksowe i wielospecjalistyczne oddziaływania, mające na celu pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka niepełnosprawnego lub zagrożonego niepełnosprawnością.

Ma to szczególne znaczenie w przypadku dzieci, u których wystąpiły okołoporodowe czynniki ryzyka lub też w wyniku przebytych chorób czy urazów istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń rozwojowych. Zaobserwowanie pewnych nieprawidłowości powinno skutkować pogłębioną diagnozą lekarską i psychologiczną.

Istotą wczesnego wspomagania rozwoju jest wprowadzenie terapii w możliwie najwcześniejszym okresie życia od wystąpienia zaburzeń, ze względu na duże możliwości plastyczności  układu nerwowego we wczesnym okresie rozwoju oraz nieutrwalone  patologiczne wzorce ruchowe, możliwe do transformacji , aby ukierunkować oczekiwany rozwój psychoruchowy.

Holistyczne podejście do pacjenta oznacza wielopłaszczyznowe rozpoznanie  jego potrzeb. Kompleksowość ma zapewnić możliwość jednoczesnego wykorzystania wielu metod terapeutycznych, by oddziaływać globalnie na różne zaburzenia pod stałą opieką specjalistyczną : lekarza, psychologa , fizjoterapeuty, logopedy , pedagoga.

Niezwykle istotnym aspektem w prowadzeniu terapii jest współpraca rodziny przy specjalistycznej opiece nad dzieckiem. Wykorzystanie  całego spektrum wiedzy i przeniesienie jej w przyjazne prawidłowemu rozwojowi środowisko domowe, daje duże szanse sukcesu terapeutycznego. Musimy pamiętać jednak, że dla tych małych pacjentów ogromne wyzwanie jakim jest wczesne wspomaganie musi być ukryte pod tęczowym kloszem beztroskiej, radosnej zabawy.

 

Mgr Beata Stachorzecka-Krakowiecka, terapeuta fizjoterapii dziecięcej

Centrum Fizjoterapii Bobath Wrocław

Lipiec 2013 r.

 

DLA PEDAGOGA

O przyjęciu dziecka do przedszkola specjalnego decyduje orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Aby uzyskać takie orzeczenie rodzic musi wystąpić do Zespołu Orzekającego przy Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. Do wniosku dołącza się zaświadczenia lekarskie oraz opinie: psychologiczną, logopedyczną, czasem pedagogiczną. Do przedszkoli specjalnych przyjmowane są dzieci z niepełnosprawnością intelektualną różnego stopnia, ruchową, z uszkodzeniami narządów zmysłów, autyzmem oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi.

Przedszkole dla dziecka jest zazwyczaj drugim domem, to tam spędza ono większość czasu w ciągu swojego dnia bawiąc się, ucząc i ciężko ćwicząc. Dlatego to miejsce powinno być wyjątkowe, pełne ciepła i przyjaznej atmosfery, która wspiera harmonijny rozwój malucha.

Dziecko niepełnosprawne jest dzieckiem szczególnym, które potrzebuje specjalnej uwagi ze strony terapeutów, specjalnego programu nauczania, specjalnych pomocy dydaktycznych. Głównym zadaniem przedszkola jest zapewnienie tych wszystkich potrzeb. W pracy z dziećmi zwłaszcza z niepełnosprawnością sprzężoną ważne jest, aby wszystkie działania były  skoordynowane i kompleksowe. Dlatego placówka powinna zatrudniać specjalistów takich jak : pedagog specjalny, logopeda, psycholog, terapeuta SI, fizjoterapeuta. Równie istotne są inne zajęcia terapeutyczne prowadzone z dziećmi: muzykoterapia, dogoterapia, arteterapia itp. Należy również pamiętać o współpracy terapeutów z rodzicami. Znaczące jest, by te dwa środowiska potrafiły współdziałać oraz stwarzać dziecku najkorzystniejsze warunki do wszechstronnego rozwoju.

Przedszkole powinno być miejscem, które poprzez zabawę pozwoli dziecku zapomnieć o jego problemach i zaopiekuje się nim pod kątem terapeutycznym. Dlatego często staje się miejscem ciężkiej pracy, dzięki której maluch pokonuje swoje bariery i staje się coraz bardziej samodzielny.

Odpowiednio dobrana terapia jest podstawą do polepszenia funkcjonowania dziecka. Stąd też przedszkole to coś więcej niż tylko mury, to przede wszystkim dzieci, które wzajemnie oddziałują na siebie. Dzieci niepełnosprawne uczą się  poprzez obserwację otoczenia, dlatego powinny trafić jak najszybciej do grupy rówieśniczej. Możliwość przebywania w takiej grupie  motywuje do działania, pobudza aktywność, stymuluje rozwój mowy oraz pozwala na rozwój kontaktów interpersonalnych.

W drodze do sukcesów edukacyjnych dzieci niepełnosprawnych bardzo ważnym elementem jest odpowiednio napisany indywidualny program terapeutyczny, na bazie którego prowadzi się terapię. Tylko odpowiednio dobrane metody pracy przyniosą pożądane efekty, a co za tym idzie radość z postępów dziecka.

Przed terapeutami stoi jeszcze jedno ważne zadanie. Pomoc dziecku w odnalezieniu  się w zupełnie nowym otoczeniu, motywowanie go do działania i budowanie w nim poczucia własnej wartości, aby opuszczając mury przedszkola stało się jak najbardziej samodzielne i przygotowane do kolejnego etapu edukacyjnego.

Przedszkole jest miejscem pełnym doświadczeń, doznań, które mają ogromny wpływ na wieloaspektowy rozwój małego człowieka. Spędzony w nim czas stymuluje do kształtowania się wielu umiejętności, pozytywnie wpływa na każdą sferę rozwoju oraz buduje  osobowość na dalsze lata życia. Przedszkole tworzy solidne fundamenty pod dalszy rozwój emocjonalno-społeczny, poznawczy, a także kształtuje  kompetencje w zakresie samoobsługi. Powinno być zatem miejscem bezpiecznym i przyjaznym, a dziecko w nim otoczone  fachową opieką terapeutyczną.

 

mgr Aneta Joanna Kopeć, pedagog specjalny, wczesnoszkolny,  pedagog korekcyjny

Grudzień 2013 r. Warszawa

 

 

 SPRZĘT REHABILITACYJNY

Odpowiednio dobrany sprzęt rehabilitacyjny stanowi już połowę sukcesu. Wózki, pionizatory, ortezy… które wybrać, skąd zdobyć pieniądze na sfinasowanie wkładu własnego? Nasi terapeuci pomogą Wam wybrać to, co najlepsze dla Waszych maluchów.

 

Jeśli macie jakieś pytania piszcie na adres: fundacja@koocham.pl.

Jak przekazać nam 1%?Sprawdź